Sinterklaas

03
Dec
FC Castricum JO15-4
2
Vitesse'22 JO15-4
10

Het was de zaterdag voor Sinterklaas. Vlak voor aanvang van de wedstrijd stonden de mannen van Vitesse wat ontspannen te rekken en strekken en loerden quasi nonchalant om zich heen. Je wil op je 14e niet meer laten zien dat je nog hoopt op iets in die richting, maar na een halve jeugd voor de gek te zijn gehouden, kun je onmogelijk uitsluiten dat er ergens nog een kindervriend komt aanzetten. En voor cadeautjes word je nooit te oud.

Niet Sinterklaas maar Castricum trad aan met een aantal flinke mannen in de gelederen. Maar groot is niet altijd goed. Daarnaast ging Vitesse buitengewoon strak van start. Er werd gecombineerd, breed gelegd of even terug als het moest en zo tikte Job al na 7 minuten op aangeven van Zakrya de 1-0 binnen.

Vitesse speelde zoals het altijd van plan is in de kleedkamer en soms vergeet op het veld. Geen opportunistische ballen naar voren, maar mooie combinaties. De ruimte werd benut, er werd gevoetbald, tijd genomen. Hoewel, 2 minuten later was het alweer raak. Richard passte Luuk in de richting van de achterlijn. Luuk dacht niet aan kappen en ging door tot vlak voor de achterlijn waar hij hard, laag en strak voor gaf op Job. Die eigenlijk alleen maar zijn voet uit hoefde te steken. 2-0.

Achterin liep alles gesmeerd met een alerte Sahal en Jesse aan de flanken en in het centrum Kai en Zakrya. Een enkele keer moest Zakrya even aan de noodrem trekken, maar heel gevaarlijk werd het niet. Keeper Mees, voor de gelegenheid de hele wedstrijd op goal, had er geen werk aan. Wat goed uitkwam, want hij was nog maar net wakker.

Vitesse bleef gedisciplineerd spelen. Ook op het middenveld met Ahmad, Jort, Mees de Boer, Awesta en Rick werd rustig opgebouwd. En de goals vielen als vanzelf. In de 14e: Richard. In de 17e: Job weer. En in de 20e: moppentopper Awesta. Niet dat we cadeautjes kregen. Nee, geen Sinterklaas te bekennen. Het liep gewoon.

Tot het ineens niet meer liep. Vitesse was het kwijt. Zomaar.

Het hele laatste kwartier van de eerste helft eigenlijk. Alles wat goed ging werd even over boord gegooid, want waarom zou je daar een tegenstander de volle 35 minuten mee lastig vallen? Het gaf Castricum wat ruimte en hoop. Het resulteerde in de 5-1 in de 29e minuut.

Rust zonder al te veel rust – want donderspeech – volgde.

En pas na enige tijd in de tweede helft hervond Vitesse weer iets van het goeie spel van de eerste helft. Het leverde mooie momenten op. En goals. In de 47e bijvoorbeeld, de tweede voor Awesta. En dan, net nadat zijn moeder was vertrokken, was het Jesse die zijn eerst van het seizoen maakte! 7-1. Even later was het Luuk die de bal knap over de keeper krulde, 8-1. Richard, die het nooit genoeg vindt, zorgde voor de 9-1 in de 57e.

En toen. Ineens. Het moet ergens rond de 60e minuut geweest zijn. Daar stond hij. Sinterklaas. Met een fluit in zijn mond. Hij floot. En wees met zijn vinger naar de stip. Een cadeautje voor Castricum. Een andere kwalificatie kon zelfs Castricum niet voor deze beslissing geven. Het was ze gegund. Keeper Mees zag dat wat anders en keerde het schot dat in tweede instantie werd binnengeschoten. 9-2

Richard, die vindt dat je cadeautjes moet verdienen, zette er een moment later de 10-2 tegenover. Eigenlijk was daarmee de wedstrijd wel gespeeld.

Maar Sinterklaas dacht daar anders over. Hij had nog 1 cadeautje uit te delen, in de 70e minuut. Wederom een penalty voor Castricum. Hoog over. Gerechtigheid.

Fotogalerij