Spannende zaterdag

01
Okt
Alcmaria Victrix JO15-3
4
Vitesse'22 JO15-4
7

Op 1 oktober traden de mannen van Vitesse aan tegen het sterke Alcmaria, dat na drie gespeelde wedstrijden evenals Vitesse alles had gewonnen met flinke cijfers. Ook als het gaat om de tegengoals. Een aanvallende ploeg dus, die ook achterin nog wel ’s wat gaten zou laten vallen. Bij Vitesse waren de gaten in de selectie juist weer wat gedicht met de rentree van de geblesseerde Luuk. De man met het Rambo litteken op zijn elleboog was terug. Hij hielp Vitesse, dat door zijn terugkomst maar weer eens 4-3-3 speelde, aan een aantal gevaarlijke aanvallen in de eerste helft. Voorzetjes van rechts die Job en ook Mees de nodige kansen in het centrum gaf. Het was dan ook Vitesse dat als eerste scoorde in de 8e minuut (Mees vd Berg). Maar om te zeggen dat het makkelijk ging; nee. Alcmaria was aanvallend sterk. Stond op scherp voorin en was op geen buitenspel te betrappen. Het leverde in de 18e minuut de gelijkmaker op: 1-1. Vitesse in zwaar weer, zo zwaar dat de snelle aanvaller van Alcmaria in de 23e minuut kans zag de 2-1 te maken. Gelegenheidskeeper Kai, die het doel al een aantal keren met succes had verdedigd, had geen kans. Tandje erbij. De verdediging kraakte en piepte. Sahal deed stappen extra, Rick moest een aantal keer stevig aan de noodrem trekken, de coole Jesse oogde verhit en Zakarya gooide alles, ieder lichaamsdeel dat hij zonder gevaar voor een kaart kon inbrengen, in de strijd. Gelukkig bleef Job voorin kansen krijgen. Maar hij miste geluk. Dan, in de 36e minuut, het was een meter of 25, de vrije trap die elk gemist geluk goed maakte, van Job, een kogel, links, kruising, een droge tik, 2-2, stilte, rust.

In de kleedkamer was het meteen duidelijk: terug naar 4-4-2. Dat past ons beter. Luuk verhuisde naar de verdediging. Kai gaf de keepers handschoenen aan Rick en nam zijn vertrouwde plek naast Zakrya in. Het was nu aan middenvelders Jort, Mees, Richard en Jesse om de spitsen te bedienen. Het leidde tot kansen, weer kansen. Een hoekschop in de 39e minuut, Mees van de Berg zag zijn schot doel missen. Van rechts een oprukkende Jesse, naast. Weer een hoekschop een minuut later, net naast door Mees vd Berg. Kansen, we hebben ze geteld, maar ze tellen niet. Gelukkig was daar Kai – je kon duidelijk zien dat ie een helft stil had gestaan – die helemaal van achteren persoonlijk de 3-2 kwam maken in de 41e minuut. Zo moet dat jongens. Dan. Blessures. Jort, zijn pols. Sahal, algeheel gekwakkel. Mees de Boer, groeistuipen. Richard, enkel. Rick keepte sterk, gelukkig, want Alcmaria drong weer aan. Maar in de 39e minuut was er toch de 3-3. Gevaarlijke fase voor Vitesse. Dan is Richard het zat, en laat dat weten, zoals je dat doet. Door te scoren: 57e minuut, 4-3. Mees de Boer en de aanvallende middenvelder Ahmad bedienen de aanvallers met diepte passjes. Het betaalde zich snel uit. 59e minuut: 5-3, Job. Gevolgd door een typische Mees van de Berg friemelgoal in de 67e minuut; 6-3. De schouders van coach Arno en Thijs zakten alweer wat. Maar schoten direct weer omhoog in de 71e minuut, tegengoal van Alcmaria, 6-4. Nou ophouden. Affluiten maar. Nee, zei Richard, eerst nog 7-4 maken. In de 72e minuut. Einde wedstrijd.

Het was een spannende zaterdag, maar hadden we ergens het idee echt in de problemen te zijn? Eerlijk? Nee. Misschien dat Leon volgende week in de goal kan starten, dat zou welkom zijn want er hangen wat blessures in de lucht… Tot volgende week!

Fotogalerij