Texel

15
Sep
Texel'94 JO17-2
7
Vitesse'22 JO17-2
0

Onze 2e bekerwedstrijd uit op Texel, altijd lastig. Een drukke zomerse overtocht naar Texel, tussen Duitsers, met of zonder helm, en vele Hollandse dagjesmensen, met of zonder elektrische fiets. Op Texel worden we verwelkomt door een modern en mooi complex in Den Burg. We spelen op het hoofdveld. Kunstgras. Dat dan weer wel. De lokale persfotograaf neemt voor aanvang ook van onze helden een professionele teamfoto. De mannen staan er mooi op! Al snel blijkt dat Texel een goed team heeft. Misschien wel te goed. Na amper 4 minuten ligt de bal al achter keeper Luuk. De wedstrijd golft heen en weer, net als eerder de veerboot over het Marsdiep. Tim weet met een mooi schot de paal te raken. Vitesse is op dit moment zeker niet de mindere ploeg, al vallen er zeegaten op het middenveld. Er moet compacter worden gespeeld! Als een stel zeehonden dicht op elkaar. Dan een lichte overtreding. De scheids wijst gedecideerd naar de stip, zoals we eerder hebben gehad in uitwedstrijden. Hadden we maar een VAR. Ik wil wedden dat er dan geen penalty was gegeven. Goed, op Texel geen VAR. Wel een doelpunt: 2-0. Texel loopt nog voor rust naar 4-0. Ruimte op middenveld, onzorgvuldig verdedigen, te veel de boot afhouden. Het energielevel moet drastisch omhoog. Onze mannen willen wel, maar de energie en conditie ontbreekt nog bij veel spelers. Daar kan geen tros bananen in de rust tegenop. Jammer, wedstrijd gespeeld. Vitesse komt de 2e helft nog wel het veld op. Wel zo sportief. Texel mag nog 3x scoren. Nog sportiever. Eindstand 7-0. Geen overwintering in het bekertoernooi. De uitwedstrijd tegen Marken kunnen we als een stelletje toeristen benaderen. Nu al zin in. We gaan ons concentreren op de competitie. Doen AZ en Feyenoord ook. Niet de minste, maar ook niet de meeste. We zijn dus in goed gezelschap. Nu we toch op Texel zijn gaan we nog even in de oude vissershaven van Oudeschild wat eten. Zakrya ziet voor het eerst een garnalenboot, maar weet nog steeds niet wat garnalen zijn. We weten nu wel hoe kibbeling en paling eruit ziet, maar die zien er in de Waddenzee vast anders uit dan in het zwarte plastic bakje. Het smaakte er niet minder om. Tegen de avond zijn we nogmaals de boot ingegaan. Dat gevoel heerste ook al na de wedstrijd. Deze boot werd in ieder geval niet gemist. En voor zaterdag: aste ént bootsje zits, moeste métroeje. Dus allemaal trainen!

Fotogalerij