Zelfvertrouwen

24
Sep
ADO JO15-7
0
Vitesse'22 JO15-4
5

Het beloofde een even spannende als warme nazomer zaterdag te worden. De mannen van Vitesse C4 traden aan tegen het sterke ADO, dat tweede in de competitie stond met 17 doelpunten voor en slechts 3 tegen. De coaches deden verwoede pogingen de veel te ontspannen selectie met een reeks ernstige waarschuwingen op scherp te zetten. Maar niemand was echt onder de indruk. Onderschatting!, zo probeerde een van de coaches nog met opgeven vinger, is onze grootste vijand… Niemand die het echt hoorde.

Het bleek geen onderschatting maar zelfvertrouwen. Want terwijl de helft van ADO nog een beetje naar zijn noppen zat te kijken en de andere helft naar de scheidsrechter (had ie al gefloten?) lag de 1-0 er al in. Binnen de minuut. Het was het begin van een lange reeks doelpogingen. Van middenvelder Awesta in de 5e minuut, net naast. En regelmatig van Job, steeds sterk aan de bal, maar onfortuinlijk in de afwerking. Eigenlijk liep het vanaf het begin goed bij Vitesse, dat alleen verzuimde het af te maken. ADO liet zien dat het vaardig kan tikken, maar geen aanval bereikte de 16 van Vitesse waar een werkloze keeper Mees vd Berg briljant niks stond te doen. Wat goed uitkwam, want Mees had nog plannen voor de 3e helft. Fijn dat de Berlijnse muur achterin, bestaande uit Sahal op links, Jesse op rechts en het duo Kai/Zakrya in het midden, daar een beetje rekening mee hield.

Fijn ook dat Zakrya wederom elk gat, dat wie dan ook uit piëteit met ADO goedmoedig even open hield, dichtliep. Allemaal leuk en aardig, maar de stand bleef akelig lang op 1-0 staan. Maar het bleef kansen regenen op deze zonovergoten zaterdag. Van de wederom sterk spelende Richard bijvoorbeeld, die vlak voor rust nog een strak schot net naast zag gaan.

De tweede helft begon iets later dan de scheidsrechter in gedachten had. Iedereen stond klaar om af te trappen, terwijl Jesse nog even in alle rust naar het toilet was gelopen om zijn Italiaanse coupe in model te brengen – ADO had toch drie dames in het veld staan…Belangrijk, uitstraling is de helft, en Jesse speelde er een puike wedstrijd mee. Rustig, met overzicht en zelfvertrouwen. Goed, nadat hij net zo rustig het veld weer was opgelopen, kon de tweede helft van start. Het beeld van de eerste helft zette zich voort. Kansen, kansen, kansen. En, oh ja, er waren ook nog kansen. Voor Job weer. Hoe hard kun je een bal mis schieten? Een schot van Ahmad recht op de keeper. En in de 37e minuut: Job; in het zijnet, direct daarna op de lat. Dan, middenvelder en keiharde werker Rick net naast in de 45e minuut. Net als de bij ’10-0 achter’ nog blije Awesta een minuut later. Maar ondanks het uitblijven van de 2-0, bleef het vertrouwen op een goede afloop. Het leidde in de 47e minuut tot de verlossende 2-0. Job! Direct werd baltovenaar Jort even rust gegund door Richard. En een minuut of 10 later was het weer Job: 3-0. 67e minuut; sloper Rick zat er doorheen en werd verlost door Jort die alweer stond te springen. Dan, in de 69e minuut was het de krachtige inzet van Richard die tot de 4-0 leidde. Tot slot was het in de laatste minuut nog tijd voor een fraaie solo van Mees de Boer, die met buitenkant rechts net over de keeper lobte. 5-0. Het was klaar. Einde van een mooie wedstrijd. Wat zijn we goed. En het enge is; we worden alleen maar beter, want volgende week doet Luuk weer mee.

Fotogalerij