Zoete wraak

02
Nov
Adelbert JO15-2
4
Vitesse'22 JO15-4
5

Het was een natte herfstige woensdagavond. Zo een die je het liefst bij je moeder op schoot voor de open haard doorbrengt, in je pyjama met natte haartjes en een kop thee of chocomel. Maar geen van de 14 Vitesse mannen die daar aan dacht. Vooraf op de groepsapp was het een mengeling van strijdlust en de nerveuze vraag of het wellicht afgelast zou zijn??…Was daar iets van angst te bespeuren bij de mannen van Vitesse? Nee. De angst kwam van Adelbert. Na de wat geflatteerde 1-0 zege de vorige keer, waarbij Adelbert een aantal C1 spelers opstelde, voegden de Egmonders ook deze keer een aantal selectiespelers toe. Onnodig en onsportief, want er stonden minstens vier wissels langs het veld.

Wat was het antwoord van Vitesse? In één woord: strijd. Volle bak. Dat gingen we.

Niet altijd fraai, maar wie wil er verliezen met fraai? Het werd een strijd. Pompen of verzuipen. De achterhoede onder aanvoering van commando Zakrya kreeg het meteen al zwaar te verduren. Zo zwaar dat de 1-0 voor Adelbert binnen 10 minuten een feit was, ondanks het harde werk van backs Sahal en Rick. Even was Vitesse uit het lood geslagen, maar niet lang. Het sterke spel op het middenveld met Richard, Mees de Boer, en Ahmad/Jort gaven de mannen voorin de nodige kansen. En het duurde niet lang tot een knappe steekpass van Mees de Boer in een al even knappe 1-1 van Job resulteerde, in de 16e minuut. Het spel was op de wagen.

Het ging er stevig aan toe. Leon op goal wist een aantal Egmondse aanvallen te keren. De druk werd groter. Vitesse wisselde. De goedlachse Awesta, die voor één keer zijn lachen inhield, werd gewisseld voor blok beton Kai. Ahmad, de snelle duivel, maakte plaats voor het technisch vernuft van Jort en “koning van de 16” Mees van de Berg gaf “man van de achterlijn” Luuk zijn kans.

Het gaf Vitesse de juiste impuls, want vlak voor rust in de 32e minuut maakte Job de verdiende 2-1.

De tweede helft werd het spel grimmiger en niet altijd even sportief. Maar Vitesse bleef voetballen. Opportunistisch en gehaast dat wel. Soms is de wil om te winnen te groot om het zaakje beheerst uit te tikken. Weer een lastige fase voor de mannen, die even met de rug tegen de Egmondse muur stonden. Adelbert kwam terug in de wedstrijd, in de 37e minuut: 2-2. Jesse, die verder prima keepte, was kansloos.

Het was zo’n wedstrijd waarin zelfs de meest fijnbesnaarde technicus veranderde in een beul. Zo ook balletdanser Jort, de man van de oogstrelende balbehandeling, op de rand van de 16, kneep zijn ogen dicht, beet op zijn kaken en haalde verwoestend uit met zijn linker. Nog voordat hij zijn ogen opende hing half Vitesse op zijn nek: 3-2.

Dat bleef het een hele tijd. Een goaltje erbij zou fijn zijn…de spanning liep verder op. Adelbert drong aan. Minuut 51. Een klap in het gezicht van Vitesse: 3-3. En twee minuten later volgde de 2e klap. 4-3 voor Adelbert. Was het de genadeklap? Een angstig voorgevoel bekroop de Vitesse toeschouwers. Maar Vitesse krabbelde overeind. De gewisselde Richard kwam terug in het veld. Jij moet het doen jongen riep de zijlijn. En hij deed het. In de 59e minuut: 4-4. En in de 60e: 5-4. Twee keer Richard. Niet alleen natuurlijk. Samen.

Want dat was het mooiste nieuws van de avond. Dat je samen zo sterk bent, dat de tegenstander nog 10 selectiespelers kan opstellen, maar dat het niets uithaalt. Mooi mannen. Verdiend. Op 19 november de volgende en laatste bekerwedstrijd in onze poule. Een gelijkspel tegen ADO volstaat voor overwinteren naar de spannende knock-out fase.

 

Fotogalerij